ไม่มีไรมากวันนี้พักเหนื่อยจากที่โหมงานหนักมาติดต่อกันเป็นสัปดาห์ เลยแวะมาตั้งกระทู้เล่นๆหลังจากที่ไม่ได้ตั้งกระทู้มา 4 ชั่วโคตร นานๆทีจะมาพิมพ์ยาวกะเค้าบ้าง พอดีวันนี้แวะไปอ่านเว็บพรันตรื๊บ แล้วไปเจอเรื่องราวของคนเป็นเกย์คนหนึ่งซึ่งเค้าได้สารภาพกับแม่ของตัวเอง ว่าเขาเป็นเกย์ ผลก็คือแม่ของเค้ารับไม่ได้และเสียใจมากไม่ยอมคุยด้วย ไม่ยอมรับโทรศัพท์ แต่ผลสุดท้ายแม่ของเขาบอกว่าจะพาลูกไปรักษา ต้องรักษาได้แน่ๆ ส่วนลูกก็บอกกับแม่ว่ามันเปลี่ยนไม่ได้แล้ว เพราะเค้าชอบผู้ชาย ไม่มีทางเปลี่ยนได้ซึ่งนั่นคือเรื่องจริงใจโลกปัจจุบัน อ่านมาถึงตรงนี้หลายคนอาจจะงงว่าผมจะสื่ออะไร ผมเป็นเกย์ใช่มั้ย คำตอบคือไม่ใช่ครับ ปากกาดำตะหากที่เป็นเกย์ เรื่องที่ผมจะสื่อมีสองแง่ด้วยกันคือ

ซูชิมั้ยฮร๊า

------------------------------------------------------------------------------------

1.ผู้เป็นพ่อแม่ ถึงแม้เขาจะช๊อคและรับไม่ได้กับเรื่องที่เกิดขึ้นยังไง ลูกก็ยังเป็นลูกอยู่วันยังค่ำ ความรักความผูกพันธ์ก็ยังอยู่ ถ้าพ่อแม่รักลูก

ไม่ว่ายังไงเค้าก็จะปล่อยให้ลูกเดินบนทางที่ตัวเองเลือก แต่สำหรับบางครอบครัวก็ยังมีถึงขั้นตัดขาดก็เคยมี แต่เชื่อเถอะ

ถึงแม้จะบอกว่าตัดขาดก็จริงแต่ความรู้สึกในใจของพ่อแม่ก็เจ็บปวดมากมายหลายเท่าแน่นอนเพราะตัดยังไงก็ตัดไม่ขาด

เพราะฉนั้นอย่าเป็นเกย์กันเลยนะนู๋ขอ (มันห้ามกันได้ด้วยเหรอ)

----------------------------------------------------------------------------------------------

2.นี่คือเรื่องที่ผมจะเล่าจริงๆเมื่อพูดถึงเกย์เมื่อหลายปีก่อนผู้ชายหลายคนต้องร้องยี้ ผู้หญิงหลายคนต้องร้องแหยะนั่นทำให้กลุ่มคนเหล่านั้น

ต้องปกปิดตัวเองไม่กล้าเปิดเผยตัวตนออกมา แต่ในปัจจุบันสังคมเปิดกว้างคนเหล่านี้สามารถอยู่ร่วมสังคมกันได้ปกติ เป็นเพื่อนกันกับคนทั่วไปได้

ไปเที่ยวเฮฮากันได้ โดยไม่ต้องหลบซ่อน แต่ต่อให้เปิดกว้างยังไงก็ยังมีกลุ่มที่หลบซ่อนอยู่ ซึ่งกลุ่มนี้ในความคิดของผมคือกลุ่มคนนี่น่ากลัวที่สุด


และต่อไปนี้คือชีวิตจริงที่ผมเคยสัมผัสกับกลุ่มคนเหล่านี้ครับ เรื่องนี้เล่าแบบละเอียด ทุกรูขุมขน

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

เรื่องราวในช่วงชีวิตมัธยมกับโรงเรียนอันดับ 1 ของจังหวัด(ได้ทีขอโม้หน่อย)

ชีวิตช่วงนั้นเป็นช่วงที่สนุกสนานที่สุดช่วงหนึ่งของผม ใช้ชีวิตแบบเรื่อยเปื่อยไปวันๆไม่มีอะไรต้องกังวล

แต่แล้ววันหนึ่งเพื่อนผมชวนไปกินเหล้าที่บ้านเช่า ก็ไปกันเป็นแก๊ง ถึงแม้ผมจะไม่ชอบกินเหล้าก็โดนบังคับให้กินครับ

สุดท้ายก็อ้วกกันไปตามระเบียบ หลังจากนั้นก็นอนกันตามปกติครับส่วนหใญ่ก็หลับสนิทกันหมดจนผมมารู้สึกตัวเมื่อ

มีมือล้วงเข้ามาในกางเกงผมตอนนั้นผมไม่รู้ว่ามือใครแต่มืออีกข้างนึงมันจับแขนผมใว้แน่จนผมต้องดิ้นเพื่อจะลุกหนี

และตะเกียจตะกายลุกหนี ไปเปิดไฟ จึงได้เห็นว่าคนนั้นมันคือพี่ชายที่สนิทกับเพื่อนผม โชคดีที่เพื่อนผมตื่นมาถามว่าเปิดไฟทำไม

ผมเลยบอกว่าขอตัวกลับบ้านเพราะมีธุระต้องทำ  วันถัดมาไปโรงเรียนผมเล่าให้เพื่อนฟังเพื่อนผมไม่เชื่อว่าพี่คนนั้นทำกับผมแบบนั้น

โดยให้เหตุผลว่าพี่คนนั้นมีลูกมีเมียแล้ว และนั่นทำให้ผมเข้าใจคำว่าเกย์ คือได้ทั้งสองแบบ ทั้งที่มีลูกมีเมีย

เหมือนมีใว้บังหน้าไม่ให้สังคมด่าว่า ซึ่งผมคิดว่ากลุ่มคนเหล่านี้น่ากลัวตรงที่พวกเขาไม่เปิดเผยตัวเอง และลงมือทำกับเหยื่อ

โดยที่เหยื่อไม่ทันระวังตัว


สุดท้ายสรุปกันสั้นๆเลยแล้วกันว่าถ้าจู่ๆเพื่อนผมมาบอกผมว่ามันเป็นเกย์ ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะทำตัวยังไงดี เพราะยังไม่เจอเหตุการณ์นั้น

แต่ถ้าอีกกรณีหนึ่ง ผมเข้าเป้นพนักงานใหม่ในที่แห่งหนึง แล้วมีเพื่อนร่วมงานที่เขาแสดงตนว่าเป็นเกย์ ผมจะรับได้

จะเห็นได้ว่าคนที่เปิดเผยตัวตั้งแต่แรก กับคนที่เพิ่งมาเปิดเผยตัวที่หลัง มีผลต่อความรู้สึกของคนรู้จักรอบข้างเราพอสมควร

ทำให้คนหลายคนไม่กล้าเปิดเผยตัวเอง แต่กระนั้นบางคนที่พฤติกรรมมันบ่งบอกเลยว่ามึงเป็นเกย์แน่นอน แต่มันก็ยังปากแข็งว่าไม่ใช่

อันนี้แนะนำให้เปิดเผยตัวเลยดีกว่าเพราะเชื่อว่าคนรอบข้างรับได้ชัวร์เพราะเค้ารู้กันหมดแล้วเหลือแต่คุณหลอกตัวเองอยู่คนเดียว

และสุึดท้ายอีกครั้ง... เหล่าอัศวินมังกรผงาดทั้งหลายจงระวังเพื่อนผู้ชายรอบข้างของคุณให้ดี มันอาจจะหลอกตุ๋ยคุณก็เป็นไปได้

พิมยาวๆมานี่จะมีใครอ่านมั่งวะ