หวังว่ายังไม่เบื่อหน้ากันใช่มั้ย

เป็นคนเดียวที่เอารูปมาลงห้องเที่ยวเยอะมาก = =*
เออ ช่างมันเถอะ ทิ้งไอ่เรื่องเบื่อนั่นไว้ก่อน ใครหลายๆคนในบอร์ดคงรู้แล้วว่า ศุกร์ที่ 21 ที่ผ่านมาคือวันคล้ายวันเกิดของเรา
ที่บ้านเลยจัดงานวันเกิดให้ เหตุการณ์จะเป็นอย่างไร เชิญรับชม...
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว เด็กสาวต่างด้าวได้มาพบรักกับชายหนุ่มต่างแดน เขาจึงซื้อสิ่งนี้ให้

หมายเหตุ : นี่เป็นเรื่องที่แต่งขึ้น จริงๆแล้ว แม่ซื้อให้จร้า
หลังจากที่ทุกคนมากันครบแล้ว กินอิ่มหนำสำราญใจ (แดร๊กจนอืด) แม่คิดว่า ถ้าเป็นอย่างงี้ต่อไปไม่ดีแน่ เดี๋ยวพวกแขกๆจะผอม ต้องให้มันกินจนพุงแตกตาย ถึงจะสะใจ จึงบอกให้ไปร้องเพลงสุขสันต์วันเกิด

เปิดแฟลชนะจ๊ะ
เดี๋ยวนี้ไม่ว่าอะไรๆ ซื้อสองก็แถมหนึ่งตลอด แต่!! ของเรามาหนึ่งแถมสอง พ่วงด้วยงานวันเกิดของหลานเรา (เพราะฉะนั้นจึงมีเค้กสองก้อน)
ไล่จากรูปซ้ายไปขวา อุ้มหลานอายุ 3 เดือน > ถ่ายกับหลานๆ และพ่อแม่

ถึงจะกินเค้กกันแล้วก็ตาม แต่เรายังอยู่ จึงทำการถ่ายรูปกับเพื่อนร่วมห้องเรียน ที่ชวนมา

(จะเห็นคนหน้าเอเชียๆ มันคือคนสัญชาติญี่ปุ่น เราไม่ชอบมัน มันก็รู้ แต่ก็ยังมา เหอะ ปล.ห้ามถามเรื่องเกี่ยวกับไอ่นี่เด็ดขาด ฉุน!)
ต่อจากนั้นเราก็ไปถ่ายรูปกับแขกผู้สูงอายุต่อ อิอิ พ่อกะแม่ จากนั้นก็คนในสโมสรที่เราชวนมา

เจ้าของเค้กทั้งสองคน

หน้าตากลับแกล้ม(salgados) > ของหวาน (doce e bonbons)

รูปต่อไปนี้ไม่สามารถเอามาต่อกันได้ เพราะว่าไม่ได้มีเนื้อเรื่องเดียวกัน จึงขออนุญาต เดี่ยวๆ

ถ่ายกะพี่สาว

หลานสาว

และหลานชายอีกหน (จะเห็นว่ามือจับหัวเอาไว้ เพราะว่าฮีแกไม่มองกล้อง)

ถึงไม่ต้องบอกแต่ใครๆก็คงดูออก เอาเป็นว่าป่าวประกาศเลยละกัน "เป็นพวกหลงตัวเองคร่าาาาา!!"

สารภาพ...
ที่จริงมาตั้งมู้นี่เนี่ย ไม่ได้อยากจะเอารูปงานวันเกิดมาโชว์หรอก กำลังเครียดเรื่องจัดกระเป๋ากลับ
ขอตั้งสโลแกนว่า
"สุขที่จะได้กลับบ้าน ทุกข์เมื่อจะจัดกระเป๋า"
สภาพของขวัญที่ได้ทั้งหมด มากองรวมกันบนเตียง

โต๊ะ ที่เอาไว้วางของสัพเพเหระ เน้นว่า "เต็มไปหมดทุกซอกทุกมุม" เก้าอี้ด้านขวามือ มีเสื้อผ้าที่ยังไม่ได้เก็บเข้าตู้

สภาพของฝาก และของขวัญ ที่วางรวมกัน รอเวลาที่จะจัดกระเป๋า

รูปสุดท้าย คือตู้เสื้อผ้า ที่ชั้นทุกชั้นเต็ม...

สรุปว่า นี่ตรูควรทำอย่างไรดี ไม่รู้จะเอาอันไหนทิ้ง... เสื้อผ้าก็เยอะ ของฝากก็หนัก ยิ่งของขวัญที่ได้วันนี้บางชิ้นเกือบโลหนึ่งเลย
ตอนเดินทางมาครั้งแรกก็เป็นอีบ้าหอบฟาง กระเป๋าเต็มไปหมด ไม่พอ... เพื่อนได้ช่วยแบก
จะทำยังไงกับชีวิต ของฝากยังซื้อไม่ครบเลย พรุ่งนี้ต้องออกไปซื้อของกิน แล้วยังอยากไปเมืองหลวง ไปซื้อของที่ระลึกอีก โธ่ถัง... ชีวิตของเดี๊ยน
เรื่องของเรื่องกระเป๋ามันจะไปมีปัญหาตรงการบินไทย มันให้สองใบ ใบละ 23 โล ฮึ่มมม สายการบินอื่นเขา 30 กัน กรี๊ด อกอีแป้นจะแตก!!
ปล. ใครที่เห็นสภาพห้องของเดี๊ยนแล้วอย่าตกใจ มันเหลือเวลาอีก 7 วันเท่านั้น ต้องทำให้ทุกอย่างโล่ง เหมือนกดปุ่ม delete = =*