หัดวาดการ์ตูนแบบง่ายๆ ที่ไม่ง่าย ตอน ความยุ่งเหยิง

ปัญหายากๆ อันหนึ่งที่วงการการ์ตูนไทย ยังไม่ค่อยเร้าใจเหมือนต่างประเทศส่วนหนึ่งก็เพราะเราเ้น้นหัดวาดภาพการ์ตูนมากเกินไป เลยมองข้ามจุดที่เรียกว่า เนื้อเรื่อง ซึ่งมีความสำคัญไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน หากแบ่งง่ายๆ ภาพการ์ตูนก็เหมือนนักแสดง+เทคนิคของนักแสดง และ เรื่องการ์ตูนก็เหมือนกับบทภาพยนตร์+บทพูด ซึ่งทั้งสองสิ่งสำคัญแทบจะพอๆ กันเสียด้วยซ้ำ แต่เทคนิคการเล่าเรื่องของการ์ตูนมักถูกมองข้ามไปเสียสิ้น ทั้งๆที่การวาดการ์ตูนก็เป็นศิลป์และศาสตร์แห่งการเล่าเรื่องชนิดหนึ่ง

วันนี้ขอนำเสนอไอเดียง่ายๆ ประกอบการวาดการ์ตูนของเพื่อนๆ ว่าด้วยเรื่อง การเขียนบทการ์ตูนให้มีความยุ่งเหยิง ความยุ่งเหยิงเป็นพื้นฐานของภาพยนตร์และการ์ตูน รวมถึงละคร ซีรีย์ ฯลฯ เพราะหากการ์ตูนเขียนไปเรื่อยๆ มาเรียงๆ แล้วนั้น ก็คงไม่ต่างจากไดอารี่ที่อ่านไปวันๆ ไม่มีความแตกต่างและเปลี่ยนแปลงแต่อย่างใด เหตุผลที่ต้องมีความยุ่งเหยิงเข้ามาเพราะ ความยุ่งเหยิงเกิดจากการที่ตัวละคร หรือ ตัวการ์ตูน ประสบพบเจอกับปัญหาอะไรเข้า เมื่อยิ่งพยายามแก้ ปัญหาก็ยิ่งเกิดเพิ่มขึ้น ยิ่งแก้เรื่องหนึ่ง ปัญหาอีกเรื่องหนึ่งกลับกรูกันเ้ข้ามา เหมือนหนีีเสือปะจระเข้ หรือ เหมือนวัวพันหลัก ปัญหาที่ถาโถมเข้ามานี่แหละ จะทำให้ตัวละครมีพัฒนาการ ปรับปรุงเปลี่ยนแปลงตัวเอง หรือ แข็งแกร่งขึ้น หากการ์ตูนไร้ซึ่งปัญหาหรือความยุ่งเหยิงแล้ว ก็คงไม่มีคนไหนๆ อยากอ่านอย่างแน่นอน

ซึ่งวิธีการวาดการ์ตูนดังที่เล่ามาให้ฟังเบื้องต้น ฟังดูเหมือนง่าย แต่ตอนคิดถึงเรื่องราวให้มันยุ่งเหยิงมีปัญหา เพื่อให้ตัวละครได้แก้ไขนั้น ไม่ง่ายอย่างที่พูดเลย ทั้งนี้ต้องอาศัยประสบการณ์ และ การหมั่นเขียนการ์ตูนบ่อยๆ เท่านั้นที่จะช่วยฝึกปรือ การเขียนให้แนบเนียน ดูสมจริง มากที่สุด