เที่ยวอีกแล้ว เหะๆ หวังว่ายังไม่เบื่อกันนะคะ ช่วงนี้ชีพจรลงเท้า เลยอัพบ่อยหน่อย อีกส่วนเพราะว่าจะกลับแล้วด้วย
วันเสาร์ อาทิตย์ และจันทร์ ที่ผ่านมา จึงไปค้างบ้านเพื่อนที่ Contagem ค่ะ
Contagem เป็นเหมือนเนื้องอกของเมือง Belo Horizonte ค่ะ เพราะว่าอยู่ติดกัน ทำให้บางครั้งก็ถูกเหมาว่าเป็นเมืองเดียวกันก็ได้ แต่เพราะว่า Belo Horizonte ใหญ่มาก จึงแบ่งออกมาเป็น Contagem อีกส่วน ในส่วนของเมืองนี้ส่วนมากก็ไม่มีที่ให้เที่ยวมากหรอกค่ะ แต่ว่าเป็นที่ตั้งโรงงานเยอะมาก คนจนก็เยอะเช่นกัน เพื่อนที่ไปหานี่เป็นคนไทยค่ะ เดินทางมาด้วยกัน หลังจากที่ทำป่วนคราวที่แล้ว
คราวนี้ก็เข็ด... จัดการ ติดต่ออะไรให้เสร็จสรรพ หนูไม่ซี้ซัวะอีกแล้วค่า T^T
เพื่อนคนนี้อยู่ในหมู่บ้านค่ะ ชื่อหมู่บ้านว่า HIBISCO ค่ะ เป็นหมู่บ้านคนรวย (พูดจริงนะ ไม่มั่วและโม้) เกริ่นมามากพอละ เอาเป็นว่า มาเริ่มเรื่องกันเลยดีกว่า
เรื่องมันมีอยู่ว่า อิชั้นก็แหกขี้ตาตั้งแต่ ตี 5 นะคะ เพราะว่าแม่(โฮสต์)จ้างคนขับรถให้ไปส่งถึงหมู่บ้านเพื่อนเลยค่ะ สมมติว่าขึ้นรถบัสไป ไม่มีคนไปรับที่สถานีน่ะค่ะ แล้วเมือง Contagem ก็ไม่มีรถบัส หรือว่าสถานีรถบัสเลยค่ะ -*- พอ 6 โมงก็ออกเดินทางกัน
คนที่แม่จ้างมานี่ชื่อว่า Francisco ค่ะ ชื่อเล่นว่า Chico เรารู้ข้อมูลเขามาเรียบร้อยเสร็จสรรพ เพราะว่าพ่อพูดกรอกหูเมื่อคืน
ด้วยความที่ไม่เคยคุยกันมาก่อน ก็เกร็งสิคะพี่น้อง ไม่รู้ว่าจะเริ่มพูดไง
เราก็เลยเริ่มด้วยว่า วันนี้อากาศหนาวนะคะ จากนั้นก็บลาๆๆ ไปซักกว่า 10 นาที เราก็นึกขึ้นมาได้ ว่าเขารู้ชื่อเรายังหว่า ดูซิ พูดมาตั้งนาน แนะนำตัวก็ไม่ทำ โอ้ย ฉัน...
ก่อนจะไปถึง Contagem ต้องผ่าน Belo Horizonte ก่อนค่ะ (ขอเรียกสั้นๆว่า BH นะคะ) ใช้เวลาในการเดินทางอย่างช้า 3 ชม.
Chico เนี่ยก็ขับรถแบบ non-stop จนไปถึงหน้าหมู่บ้านค่ะ จะมียาม (มีไม้กั้นแบบระบบไฟฟ้า จะไฮโซไปไหน)
ยามก็บอกว่าถ้าจะเข้าไปต้องให้คนที่อยู่ข้างใน โทรมาที่เขาค่ะ เขาถึงจะเปิดให้เข้าไปได้ (มีกล้องวงจรไว้ถ่ายด้วยนะ) เราก็โทรไปหาแม่บ้านที่บ้านเพื่อนเลยว่าถึงแล้ว เขาก็จะโทรมาประสานค่ะ แล้วยามก็จะจดชื่อเรา
อยากจะบอกว่าถ้าบอกให้เขียนชื่อ พิมพ์ญาดา เขาคงงงเป็นไก่ตาแตก เลยบอกชื่อเล่นไป แถมจะเอาเลขประชาชนด้วยนะ 555 โชคดีสิ ฉันเป็นแม้ว เลยไม่ต้องใช้
เบ็ดเสร็จก็ประมาณ 2 ชม.ครึ่งค่ะ ถือว่าเร็วมาก พอถึงเราก็ทักทายกับแม่บ้านเรียบร้อย (ถึงแปดโมงครึ่ง) เราก็ขึ้นไปปลุกเพื่อนเลย เพื่อนชื่อว่า หงส์ นะคะ มันยังไม่ตื่นเลย (เมื่อคืนมันไปปาร์ตี้กลับตีหนึ่งแน่ะ) พอมันตื่นดีแล้ว
เราก็ตะลุยกัน ด้วยการถ่ายรูป... เชิญชม หลังจากอ่านกันมาจนตาแฉะ

ท่ารอคแบบเมพๆ (ฉวยเอากีต้าร์ของน้องชายเพื่อนมาถ่ายรูปเล่นวับๆแวมๆ)

หลังจากที่เห็นโฆษณาอาหารจีนที่ทำท่านี้ไป อยากโยคะมั่ง
อืมม อืมม เบจิตาวววววว (*เบจิเตา คล้ายๆกับการเข้าญาณแบบอินเดียอ่ะค่า)

เห็นขวดน้ำหอมที่วางอยู่บนโต๊ะ เลยหยิบมาแอคชั่นท่าฉีดเล่นๆ (ไอ่ม่วงๆนั่นเติมในโฟโต้ชอปนะเคอะ)

ตอนบ่ายมีปาร์ตี้บาร์บีคิวกัน แม่เพื่อนก็ชวนคนในสโมสร นร.แลกเปลี่ยนมา เพื่อนไทยของเราอีกคนก็มา ชื่อว่า อุ๋งอิ๋ง ฟลุคมาก เพราะว่าตอนอยู่ไทยเรียนอยู่ห้องเดียวกัน ^O^
หมาป่ากับลูกหมู ดูอีกทีนี่มันปอปหยิบป่าววะ?

ท่านี้เหมือนม้าเลย ฮี่ ฮี่

พยายามเข้าทางหน้าต่าง แต่ติดตรูด

เลยเข้าทางหน้าต่างข้างๆ จะเห็นขาแวบๆ

ถ่ายรูปหน้าห้องซาวน่า

ช่วยที ออกไปไม่ได้

ถ่ายรูปกับแม่หงส์จ่ะ จะคนริมขวาสุดเนอะ เป็นคนญี่ปุ่น ชื่อ คุราระ จ้า พูดเยอะมาก

หลังจากลัลล้ากันสมใจอยาก เรากำลังจะเดินไปบ้านคุราระกัน(ไปเอาเสื้อผ้า) เพราะว่าอุ๋งอิ๋งก็จะค้าง เราก็ค้าง รวมสี่สาวเอเชีย หุหุ
จะเห็นคนผมสีทองๆ เป็นเด็กเมกาค่ะ ขนาดอ้วนขึ้นสิบโลแล้วนะ ยังดูดีอยู่เลย พูดโปรตุกีสคล่องมากๆ

เดินไปเดินมา รองเท้าหลุดออกจากขั้ว เลยเท้าเปล่าข้างหนึ่ง

วันรุ่งขึ้น เราก็ไปช็อปปิ้งกันตอนบ่ายๆค่ะ itau shopping นะคะ




ขนมนะคะ ไม่ใช่กล้วยทอดอย่างที่ใครบางคนคิด มันเป็นแป้งทอดเป็นแท่งมีรูเอาไว้ใส่ไส้ โรยน้ำตาลไอซิ่ง มีไส้ชอคโกแลตกับ doce de leite (เป็นเหมือนนมข้นหวาน แต่ว่าหวานมันกว่านะคะ แถมสีน้ำตาล)


ถ่ายระหว่างขึ้นบันไดเลื่อนกัน


มาอยู่กันชั้นสองแล้ว

มีเกมส์เซนเตอร์ขนาดย่อมกลางห้าง ทุกห้างจะมีบริการรับดูแลเด็กหมดเลยค่ะ

กะว่าจะไปดูหนังกัน วันอาทิตย์นี่คนเยอะจริงๆ ยาวเฟื้อยเลย (ไม่มีรูปอ่ะ ไม่ได้ถ่าย)

หนังที่เข้าโรง

แต่ว่าไม่อยากดูกัน เพราะว่าเรากับคุราระดู alice in wonderland กันมาแล้ว เลย...


มีขายดอกไม้ใกล้ๆศูนย์อาหาร ว่าจะไปกินข้าวกัน

ก่อนกินข้าว ก็เอาซะหน่อย

นั่งรอเพื่อนไปซื้อข้าว (นั่งเฝ้าโต๊ะ คนมันเยอะ เดี๋ยวโดนแย่ง กว่าจะหาได้ เห่อ..) เห็นมะเอ่ย ห้าสี หุหุ

อันนี้เรามาต่อคิวกิน Giraffa กัน (ชื่อร้านอาหารนะ มีโลโก้เป็นรูปยีราฟคู่) เงินบราซิล หรือว่า เฮไอ นั่นเอง

ระหว่างที่รอ ก็เลยถ่ายรูปแก้หิว

ได้กินแล้ววว กลับมานั่งโต๊ะ

จากนั้นก็ไม่ว่างถ่ายรูปเลยค่ะ ช็อปแหลกราญ (เงินหมดตัวเลยเนี่ย ได้ยืมเพื่อนอีก = =*) จากนั้นก็กลับบ้านกันตอนทุ่มหนึ่ง (มาตั้งแต่บ่ายครึ่ง) ตอนกลางคืนก็แยกย้ายกันกลับบ้าน เหลือเรากับหงส์ เพราะว่า บ้านเราไม่มีใครอยู่บ้าน เขาไปปาร์ตี้วันเกิดพี่ชายที่บ้านไร่หมด เลยได้กลับวันจันทร์
วันจันทร์...
ขอขับหน่อยเหอะ บรื้นๆ

วัวที่ตั้งอยู่หน้าบ้าน ได้มาจากการประมูลเพื่อการกุศล

สักรูปหัวใจด้วยนะเออ

มีรับประกันว่ามาจากยี่ห้อนม itambe ของบราซิล

มาดูบ้านเพื่อนกัน... จะได้รู้ว่าเราไม่ได้โม้ที่ว่าหมู่บ้านนี้มันไฮโซ

เป็นโรงจอดรถอ่ะค่า ก่อนหน้านี้มีเฟอร์รารี่ด้วย แต่ไม่ได้ใช้ เขาเลยขายทิ้งไป ตอนนี้มันเลยโล่งๆ


ลานเอาไว้กินเลี้ยงค่ะ มีห้องครัวใหญ่อยู่ข้างๆ

สระว่ายน้ำ จะเห็นว่าสภาพ.. เพราะว่า ลมแรงค่ะ แล้วต้นไม้มันเยอะ แน่นอนว่า มันปลิวลงน้ำหมด แล้วที่เห็นเป็นห้องเหลี่ยมๆนั่น ห้องอบซาวน่า

บ้านด้านหลัง

ถ่ายรถไกลๆ จะเห็นว่ารถมันวิบากมาก เพราะว่าเอาไว้ขับในหมู่บ้านค่ะ รับประกันว่าไอ่มอไซค์สี่ล้อนี่ มันมีกันทุกบ้าน อย่างต่ำก็ 1 คันค่ะ

หลังจากนั้น ก็รอคนขับรถของเพื่อนมารับไปสถานีรถบัส
ระหว่างที่รอรถบัสออกตัว


จะเห็นป้าย มันเขียนว่าเป็น ร้านอาหารที่ป็อปปูล่าร์ที่สุด
(เหมือนเป็นโรงอาหารมากกว่านะ คนเยอะมาก ที่เห็นยืนๆนี่คือ ต่อคิว รอเข้าไปกินนะ)

ต่อจากนี้เป็นรูปวิวค่ะ


หมดแล้ว ไม่รู้ว่าเบื่อ หรือว่าเหนื่อยกันบ้างหรือเปล่า ถึงเราจะเหนื่อยที่มานั่งเขียนนิดๆ แต่ก็ดีใจ ที่ได้ทำให้ใครหลายๆคนเปลี่ยนมุมมองที่มีต่อประเทศบราซิลค่ะ บ้านเขาก็เจริญเหมือนกันค่ะ แต่สลัมก็เยอะไม่ใช่น้อย
หวังว่าคงได้ความรู้กันไปไม่มากก็น้อย ไม่ก็ได้รับความเพลิดเพลินจากการบ่นพล่ามของเรา 555+
ช่วงนี้ต้นหนาวแล้วค่ะ ลมแรง อากาศหนาวมาก T^T เมืองไทยคงจะร้อนมากล่ะสิเนี่ย ดูแลรักษาสุขภาพกันด้วยนะ
ถ้าได้ไปเที่ยวจะเอามา review กันอีก หวังว่าคงไม่เบื่อกันนะ >_<
ใกล้กลับไทยแล้วเนี่ย อีก 27 วันเอง อิอิ คิดถึงข้าวเหนียว T_T